FAQ

Oferujemy spotkania stacjonarnie w Ośrodku oraz spotkania przeprowadzane zdalnie z wykorzystaniem platform wideo

Wizyty zdalne

  1. Wizyta / sesja zdalna (zwana też e-wizytą, telewizytą, wizytą online) jest w Polsce ekwiwalentnym świadczeniem w stosunku do wizyty odbywanej w przychodni/gabinecie. Nie może w pełni zastąpić bezpośredniego badania lekarskiego czy psychologicznego i powinna być stosowana tylko w takich sytuacjach, gdy z ważnych przyczyn badanie bezpośrednie nie może się odbyć. Rekomendujemy, żeby wizyty zdalne miały charakter uzupełniający i dotyczyły wizyt kontrolnych.

  2. W sytuacjach kryzysowych (np. w czasie zagrożenia epidemiologicznego) wizyta zdalna jest rekomendowaną formą świadczenia opieki zdrowotnej dla lekarzy, psychoterapeutów, psychologów i terapeutów uzależnień. W tych okolicznościach nawet pierwsza wizyta może odbyć się jako wizyta zdalna i powinna mieć ona formę wideo wizyty, na której zarówno pacjent jak i lekarz/terapeuta widzą się, a lekarz/terapeuta może ustalić tożsamość osoby na podstawie okazanego dokumentu ze zdjęciem.
  3. Wizyta / sesja zdalna odbywa się za pośrednictwem rozmowy telefonicznej lub wideo komunikatora zapewniającego szyfrowanie transmisji. Dla zmniejszenia ryzyka ingerencji osób trzecich – należy zadbać o posiadanie najnowszej wersji programu komunikacyjnego, aktualizację systemu operacyjnego i programów antywirusowych.
  4. Wizyta / sesja zdalna jest o wiele wygodniejsza niż tradycyjna wizyta, ponieważ może być przeprowadzona w dowolnym punkcie. W przypadku wideo konsultacji potrzebny jest dostęp do internetu. Wizyta / sesja zdalna może odbyć poza miejscem zamieszkania. Poza tym pacjent nie musi czekać w kolejce na przyjęcie. Tym samym nie traci zbędnego czasu, a także nie jest narażony na kontakt z osobami chorymi, które roznoszą drobnoustroje.
  5. Wizyta / sesja zdalna to również świetne rozwiązanie dla tych, którzy mieszkają w miejscach, gdzie nie ma blisko przychodni czy szpitala. Dzięki e-wizytom nie muszą się przemieszczać, zwłaszcza zimą, kiedy warunki na drodze nie sprzyjają podróżom.
  6. W odniesieniu do przeprowadzanych zdalnie sesji wizyt najczęściej posługujemy się aplikacjami HaloDoctor, Skype lub WhatsApp.Aplikacja HaloDoctor nie wymaga instalacji żadnego oprogramowania. Po stosownym uzgodnieniu pacjent otrzymuje link do połączenia wideo na swoją pocztę elektroniczną. Kliknięcie w otrzymany link przenosi rozmawiających do wirtualnego pokoju, w którym nawiązuje się połączenie wideo. Wideo rozmowa pozwala na empatyczną relację rozmówców oraz na obserwowanie pacjenta, jego mimiki, reakcji, zachowania co, podobnie jak przy wizycie w przychodni/gabinecie pozwala na pełniejszą ocenę stanu psychicznego.
  7. Jeśli sesja/wizyta ma odbywać się przy pomocy telefonu, należy zadbać, aby telefon stał nieruchomo oparty i umożliwiał stabilny obraz z kamery.
  8. Intymność i szczerość – Problemy zdrowia psychicznego to bardzo osobisty obszar każdego człowieka. Dlatego nie powinny być omawiane z udziałem osób trzecich (np. członków rodziny). Ich udział może powodować dyskomfort w poruszaniu niektórych ważnych kwestii w zakresie relacji w związku, istotnych intymnych treści dotyczących wielu ważnych aspektów stanu zdrowia pacjenta, przez co obraz problemu może być niejasny. To prowadzi do błędnej diagnozy, a tym samym sposobu dalszego postępowania terapeutycznego. Zachęcamy do używania słuchawek z mikrofonem, aby pytania specjalisty usłyszał tylko pacjent. Możliwy jest udział osób z otoczenia pacjenta, ale po uzgodnieniu tego ze specjalistą oraz za zgodą pacjenta.
  9. Lekarz, psychoterapeuta lub psycholog powinien zidentyfikować pacjenta, dlatego należy mieć przygotowany dokument tożsamości ze zdjęciem. Specjalista w trakcie wizyty prowadzi dokumentację leczenia, w związku z tym potrzebuje danych osobowych pacjenta: imię, nazwisko, adres, PESEL – w przypadku osób z ograniczeniami intelektualnymi lub/i ubezwłasnowolnionych – również dane opiekuna.
    Z uwagi na brak możliwości bezpośredniej identyfikacji za pomocą fizycznego dokumentu tożsamości, należy dochować wszelkich starań w celu ograniczenia ryzyka udzielenia porady (wypisania leków) osobie nieuprawnionej. W dokumentacji powinien znaleźć się opis procedury identyfikacji pacjenta.
  10. Lekarz lub psycholog nie ponosi odpowiedzialności za podanie przez Pacjenta niekompletnych, nieprawdziwych lub nieprawidłowych informacji, zwłaszcza w przypadku podania danych osób trzecich bez ich wiedzy lub zgody. Za skutki podania błędnych, niekompletnych, nieprawdziwych, wprowadzających w błąd lub w inny sposób nieprawidłowych danych wyłączna odpowiedzialność spoczywa na Pacjencie.
  11. Co przygotować przed wizytą? Karty informacyjne leczenia szpitalnego, wyniki badań laboratoryjnych i pracownianych (np. TK, MRI), zaświadczenia, spis wszystkich leków przyjmowanych obecnie i w przeszłości niezależnie od przyczyny (nie tylko psychiatrycznych). Informacje o przebytych chorobach, wypadkach, hospitalizacjach i generalnie wszystkie dokumenty i informacje dotyczące stanu zdrowia. Skany (lub czytelne zdjęcia z telefonu komórkowego) dokumentów medycznych zaleca się przesłać wcześniej do specjalisty na podany adres e-mail (po uzgodnieniu).
    Rekomendujemy aby przed rozpoczęciem e-wizyty włączyć Wstrzymanie innych aplikacji komunikacyjnych, aby rozmowy i komunikaty nie zakłócały relacji. Jeśli przebywacie w zasięgu wifi – zachęcamy do przejścia na tryb samolotowy, a potem uruchomienie wifi – wtedy sesji nie będą przerywać także rozmowy telefoniczne.
  12. Lekarz w trakcie wizyty może wystawić e-receptę w formie elektronicznej którą otrzymają Państwo w postaci sms/MMS lub na mail. Lekarz ma także możliwość wystawienia elektronicznego zwolnienia lekarskiego e-ZLA – jeśli będzie takie wskazanie. Lekarz może też skierować na dodatkowe badania lub do innych specjalistów (np. psychologa, endokrynologa) oraz zalecić psychoterapię.
  13. Część zaświadczeń i skierowań jest ważna tylko przy zachowaniu wersji tradycyjnej z podpisem i pieczęcią (tj. OL-9, zaświadczenie o stanie zdrowia dla celów orzekania o niepełnosprawności, zaświadczenie o zdolności do pracy). Mogą zostać wysłane do pacjenta pocztą lub odebrane w inny, ustalony ze specjalistą sposób.
  14. Jeśli u osoby chorej psychicznie (tzn leczącej się obecnie lub w przeszłości psychiatrycznie), wystąpi znaczne pogorszenie stanu zdrowia – nasilenie objawów dotychczasowej choroby/zaburzenia prowadzące do bezpośredniego zagrożenia jej życia lub/i zdrowia lub życia innych osób – lekarz może zadecydować o przekazaniu jej do leczenia szpitalnego także bez jej zgody (informacje na ten temat w art 22-24 Ustawa o Ochronie Zdrowia Psychicznego.). Ogólnie postępowanie w przypadku stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego reguluje art. 4 ustawy o państwowym ratownictwie medycznym: Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego […] ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
  1. Lekarz, psychoterapeuta lub psycholog powinien zidentyfikować pacjenta, dlatego należy mieć przygotowany dokument tożsamości ze zdjęciem. Specjalista w trakcie wizyty prowadzi dokumentację leczenia, w związku z tym potrzebuje danych osobowych pacjenta: imię, nazwisko, adres, PESEL – w przypadku osób z ograniczeniami intelektualnymi lub/i ubezwłasnowolnionych – również dane opiekuna.
    Z uwagi na brak możliwości bezpośredniej identyfikacji za pomocą fizycznego dokumentu tożsamości, należy dochować wszelkich starań w celu ograniczenia ryzyka udzielenia porady (wypisania leków) osobie nieuprawnionej. W dokumentacji powinien znaleźć się opis procedury identyfikacji pacjenta.
  2. W odniesieniu do przeprowadzanych zdalnie sesji wizyt najczęściej posługujemy się aplikacjami HaloDoctor, Skype lub WhatsApp. Aplikacja HaloDoctor nie wymaga instalacji żadnego oprogramowania. Po stosownym uzgodnieniu pacjent otrzymuje link do połączenia wideo na swoją pocztę elektroniczną. Kliknięcie w otrzymany link przenosi rozmawiających do wirtualnego pokoju, w którym nawiązuje się połączenie wideo. Wideo rozmowa pozwala na empatyczną relację rozmówców oraz na obserwowanie pacjenta, jego mimiki, reakcji, zachowania co, podobnie jak przy wizycie w przychodni/gabinecie pozwala na pełniejszą ocenę stanu psychicznego.
  3. Jeśli sesja/wizyta ma odbywać się przy pomocy telefonu, przed rozpoczęciem należy zadbać, aby telefon stał nieruchomo oparty i umożliwiał stabilny obraz z kamery. Rekomendujemy, aby przed rozpoczęciem wizyty / sesji włączyć wstrzymanie innych aplikacji komunikacyjnych, aby rozmowy i komunikaty nie zakłócały relacji. Jeśli przebywacie w zasięgu wifi – zachęcamy do przejścia na tryb samolotowy, a potem uruchomienie wifi – wtedy sesji nie będą przerywać także rozmowy telefoniczne.
  4. Co przygotować przed wizytą z lekarzem? Karty informacyjne leczenia szpitalnego, wyniki badań laboratoryjnych i pracownianych (np. TK, MRI), zaświadczenia, spis wszystkich leków przyjmowanych obecnie i w przeszłości niezależnie od przyczyny (nie tylko psychiatrycznych). Informacje o przebytych chorobach, wypadkach, hospitalizacjach i generalnie wszystkie dokumenty i informacje dotyczące stanu zdrowia. Skany (lub czytelne zdjęcia z telefonu komórkowego) dokumentów medycznych zaleca się przesłać wcześniej do specjalisty na podany adres e-mail (po uzgodnieniu).
MITY I STEREOTYPY

Mity wokół lekarza psychiatry i psychiatrii

To niszcząca opinia jest podzielane szczególnie przez wielu mężczyzn. Wiąże się z często napotykanym przekonaniem mówiącym o tym, że mężczyzna, który dopuszcza, że ma jakiś problem, daje sygnał, że jest słaby.

Dla podtrzymania imperatywu silnego mężczyzny uruchamiane bywają strategie zaprzeczania, uciekania w pracę, w alkohol, seks, hazard, narkotyki itp. Okazywanie słabości łączone bywa z narażaniem się na wyśmianie i odrzucenie. Za słabość może być uznawane wyrażanie i dzielenie się swoimi odczuciami. Skutkiem tego w codziennym funkcjonowaniu często zaczyna przeważać tłumienie i wypieranie emocji, coraz bardziej desperackie i mniej efektywne próby racjonalnego, intelektualnego poradzenia sobie z problemami.

Istotne bywają tu uwarunkowania rodzinne, w których szukanie pomocy i wsparcia wiązało się z doświadczaniem ciągłego rozczarowania i opuszczenia, a niekiedy zawstydzania i upokarzania.

To przekonanie zawiera w sobie wiele destruktywnych znaczeń. Może wynikać z narzucanego sobie założenia, że ze wszystkimi problemami należy radzić sobie całkowicie samodzielnie. Każde sięgnięcie po pomoc może wtedy być postrzegane jako uogólniona porażka. Z drugiej strony życie niesie w sobie mnóstwo spraw, które niejednokrotnie wywołują w nas poczucie bezradności i zagubienie. Cierpienie psychiczne można zamykać w sobie, ukrywać i udawać wobec otoczenia, że nic się nie dzieje. Jednak koszty z tym związane z czasem coraz mocniej wpływają na nasze funkcjonowanie. Nierozwiązane problemy pozostaną i prawdopodobnie będą nas dręczyć coraz bardziej.

Oczywiście istnieje różnica między błahym problemem, który zniknie, gdy się go zignoruje, a takim, który wymaga uwagi i rozwiązania. Większość ludzi nie ma trudności z tym rozróżnieniem, ale wielu lekceważy i bagatelizuje swoje trudności, których ignorowanie może okazać się szkodliwe. Szukanie dla siebie pomocy może być wtedy odwlekane lub opóźniane, co u części osób sytuacjach wpływa na zaostrzanie się dolegliwości lub odwrotnie – ich coraz bardziej przewlekły charakter, powstawanie ryzyka powikłań a nawet zagrożeń dla życia (na przykład w depresji, w psychozach, w anoreksji psychicznej).

Kontakt z psychiatrą może być prostą zadbaniem o swoje zdrowie i lepsze życie, próbą poprawienia swojego funkcjonowania w obliczu dokuczliwych i przykrych dolegliwości psychicznych. Może być swoistym nowym otwarciem w życiu i przejawem nowoczesnego myślenia opartego o chęć korzystania z różnych zasobów, jakie daje otoczenie wokół nas.

Dla wielu ludzi dopuszczenie do siebie faktu, że sobie z czymś nie potrafią poradzić pozostaje czymś niezwykle trudnym.

Trudności w urzeczywistnianiu swoich zamierzeń i zadań wzbudzają u wszystkich podobne uczucia zagrożenia, lęku, krzywdy, poczucia winy lub złości. Przeżywane uczucia są z jednej strony dostarczają cierpienia; są oznaką, że coś nam w życiu nie wychodzi. Z drugiej są źródłem energii do usuwania przeszkód stojących nam na przeszkodzie. Poczucie dyskomfortu związane z niepowodzeniami wzbudza poczucie udręki, ale jest równocześnie bodźcem do usuwania tego dyskomfortu. Motywuje do innych niż dotychczasowe aktywności, które mogą bardziej pomóc w pokonaniu problemu.

Innymi słowy poczucie bezradności może być takim etapem w życiu, który może wyzwolić w nas nową energię w radzeniu sobie z kłopotami. W tym kontekście kontakt ze specjalistą może być użytecznym czasowym wsparciem się na jego wiedzy i doświadczeniu.

To przekonanie może wynikać z niewiedzy, niezrozumienia albo z postawy bagatelizowania problemów. W języku potocznym depresją często określa się krótki przemijający stan smutku lub przygnębienia. W języku medycznym depresja obejmuje zespół objawów, w skład których wchodzi obniżenie nastroju, aktywności, zaburzenia snu, lęk, depresyjna ocena przyszłości i przeszłości, zniechęceni do życia, zmniejszenie zainteresowań, wycofanie z życia. Tych objawów nie można traktować jako fanaberii; zwłaszcza, ze w depresji mogą także dołączyć się myśli i próby samobójcze, które mogą być zagrożeniem dla życia.

Warto także wiedzieć, że około 10% wszystkich dorosłych w ciągu jednego roku doznaje dłużej utrzymujących się zaburzeń nastroju typu depresyjnego. Chociaż część z nich prawdopodobnie próbuje sobie sama radzić ze swoją depresją, to nie zmienia to faktu, że zaburzenia depresyjne należą do najczęściej występujących problemów zdrowotnych. Jeśli weźmie się pod uwagę następstwa depresji, to ranga depresji jest porównywalna ze schorzeniami, którymi najczęściej zajmuje się współczesna medycyna (choroby układu krążenia, choroby zapalno-zwyrodnieniowe narządu ruchu, nowotwory).

Od kilkunastu lat niemal we wszystkich rozwiniętych krajach Europy obserwuje się wyraźny wzrost liczby osób leczonych z powodu depresji.

Anoreksja psychiczna to poważne zaburzenie, które wymaga intensywnego i dość długotrwałego leczenia, współpracy różnych specjalistów. Jeden z objawów anoreksji psychicznej to silny lęk przed przytyciem. Ten lęk ma niekiedy paraliżującą siłę przy próbie spożywania posiłków. Problem poradzenia sobie z anoreksją jest złożony i daleko wykracza poza prostą receptę dotyczącą jedzenia posiłków.

Destruktywne znaczenie tego mitu często obecnego w rodzinach tych osób lub w jej otoczeniu polega na tym, że wpływa on na decyzję o zaniechaniu leczenia i udrękę samotnego radzenia sobie z chorobą. Rodzina niekiedy dopiero po kilku latach uznaje swoją bezradność w pomocy osobie chorej. Dzieje się to niekiedy wtedy, gdy objawy są już zaawansowane i utrwalone.

Nerwice to zaburzenia psychiczne, w których głównym standardem leczenia jest psychoterapia zapewniająca trwałe i skuteczne wyleczenie. Stosowanie leków pełni funkcję dodatkową, wspomagającą leczenie zasadnicze. Z kolei lekarz neurolog to specjalista zajmujący się diagnozowaniem i leczeniem chorób układu nerwowego (na przykład zapalenie nerwu twarzowego, uszkodzenie nerwu kulszowego, choroby naczyniowe mózgu, choroby zakaźne układu nerwowego itd.). Lekarz neurolog – jako specjalista w swojej dziedzinie – może nie dysponować odpowiednią wiedzą dotyczącą rozpoznawania i leczenia zaburzeń nerwicowych, zasad stosowania leków psychotropowych, umiejętności stosowania kwalifikowanej psychoterapii. Wielu chorych, zanim dotrze do psychiatry korzysta z pomocy lekarzy innych specjalności. Uzyskują powierzchowną, objawową pomoc, często nieskuteczną. Zdarza się, że osoba z dolegliwościami lękowymi lub depresyjnymi ma zalecone niewłaściwe leki lub nieprawidłowe dawkowanie. Problemem wśród lekarzy neurologów i lekarzy rodzinnych jest nadmiernie częste stosowanie leków benzodiazepinowych powodujących w dłuższej perspektywie czasu uzależnienie i trudności z ich odstawieniem.

Istnieją różne grupy leków psychotropowych. Część z nich należąca do grupy benzodiazepin lub do grupy leków nasennych rzeczywiście przy zbyt długim przyjmowaniu może wywołać uzależnienie. Leki nasenne z grupy benzodiazepin można w miarę bezpieczny sposób stosować przez okres 4 tygodni. Praktyka uczy, że po mniej więcej dwóch tygodniach stosowania część leków nasennych staje się mniej skuteczna. W dolegliwościach lękowych leczenie benzodiazepinami trwa przeciętnie 4-6 tygodni, jedynie w zupełnie wyjątkowych przypadkach powyżej 8 tygodni.

W odniesieniu do innych leków – leki przeciwdepresyjne, leki neuroleptyczne lub normotymiczne – na szczęście nie ma takich ograniczeń. Mogą być one przyjmowane dowolnie długo bez ryzyka uzależnienia. Oznacza to, że w każdym momencie po ustaleniu tego z lekarzem lek można stopniowo odstawić. Nagłe, zbyt szybkie odstawienie może wywołać niekiedy nieprzyjemne objawy, ale nie oznacza to wcale ciągłego przymusu przyjmowania tych leków.

POZNAJ RÓŻNICE

Psycholog a psychiatra

Psycholog zajmuje się stawianiem diagnozy i leczeniem psychologicznym. Stawia on diagnozę na podstawie bardzo szczegółowego wywiadu z pacjentem i przeprowadzonych testów psychologicznych.

Psycholog to zawód wymagający ukończenia studiów magisterskich na kierunku psychologia. Zadaniem psychologa jest zarówno postawienie odpowiedniej diagnozy na podstawie zebranego od pacjenta wywiadu jak i testów psychologicznych oraz udzielenie profesjonalnej pomocy psychologicznej.

Psychiatra jest lekarzem. Jest więc specjalistą, który ukończył studia medyczne, a następnie w toku dalszego szkolenia uzyskał specjalizację w dziedzinie psychiatrii. 

Psychiatra zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń psychicznych. Jako lekarz może stosować leczenie posługując się wachlarzem nowoczesnych i wybiorczych leków psychotropowych, na które przepisuje odpowiednie recepty. W zależności od wskazań medycznych psychiatra może wydawać różnego typu zaświadczenia.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ

Psychoterapia humanistyczno-doświadczeniowa

Terapia humanistyczno-doświadczeniowa jest współczesną wersją podejścia humanistycznego, do którego jest zaliczana wraz z terapią skoncentrowaną na osobie i terapią Gestalt. Początki założeń tego podejścia stworzyli w swoich pracach Eugene Gendlin, Leslie Greenberg, Alvin Mahrer lub Akira Akemi…

Terapia skocentrowana na emocjach dla par

Terapia skocentrowana na emocjach dla par (emotion-focused therapy for couples) zapoczątkowana w latach ‘90 przez Leslie Greenberga wciąż jest rozwijana przez niego samego jak i współpracowników. Koncentruje się ona na tym jak partnerzy/małżonkowie doświadczają emocji i radzą sobie z nimi w relacji miłosnej…

Coach

Zawód coacha ma swoje początki w Stanach Zjednoczonych i wywodzi się z kultury sportu. Trenerzy silnie motywują tam sportowców i starają się odkryć cały ich potencjał. Jednak aktualnie coachi trener nie są pojęciami tożsamymi…